کوچینگ
کوچینگ در کار من یک رابطهی گفتوگویی و عملی برای روشنکردن مسئله، شنیدن، بازخورد، تصمیمگیری، مسئولیتپذیری و پیگیری اقدام است. این کار ممکن است در زمینهی زندگی، کسبوکار، راهبری یا هماهنگی سازمانی انجام شود.
محدودهی کار
کوچینگ میتواند شامل این موارد باشد:
- روشنکردن آنچه برای فرد یا گروه اهمیت دارد؛
- دیدن فرضها، روایتها و الگوهای تکرارشونده؛
- تعریف اقدام و شیوهی پیگیری آن؛
- تمرین شنیدن، بازخورد و گفتوگوهای دشوار؛
- بررسی هماهنگی، مسئولیت و تصمیمگیری در کار.
کوچینگ جایگزین رواندرمانی، تشخیص پزشکی، خدمات سلامت روان، مشاورهی حقوقی یا توصیهی مالی نیست. هر موضوعی که به تخصص بالینی یا حرفهای نیاز دارد باید به متخصص مربوط ارجاع داده شود.
رابطه با پژوهش و انتشار
یادداشتهای خصوصی کوچینگ بهطور پیشفرض محتوای عمومی یا دادهی پژوهشی نیستند. استفاده از یک تجربهی قابلشناسایی در نوشته یا گزارش، نیازمند اجازهی روشن و ضرورت واقعی برای انتشار است.
مشاهدههایی که از کار کوچینگ به پرسش عمومی تبدیل میشوند، باید بدون افشای جزئیات شخصی و با تفکیک مشاهده، خودگزارشدهی و تفسیر در Research Notes یا Human Transformation ثبت شوند.
منبع این تعریف
بخشی از زبان اولیهی این صفحه از جزوهی معرفی کوچینگ آکادمی FCA آمده بود. نسخهی فعلی، محدودهی کار شخصی من و مرزهای انتشار آن را توضیح میدهد و نباید بهعنوان تعریف جامع یا مورد اجماعِ حرفهی کوچینگ خوانده شود.